NOEL

Gönderen; mcorcina

Hristiyanlarin Hz. İsa’nın doğum günü dolayisiyla kutladiklari bayram; bu bayramın kutlandığı zaman süresi; Miladi yılı Ocak ayının birinci gününün gecesi; Milad; Hz. İsa’nın doğumu kabul edilen gün. Bu günü esas alan takvime ise Milâdi takvim denir.

Hıristiyan inancına göre evrenin nuru olan Hz. İsa’nın doğum gününü 25 Aralıkta kutlamanın, papaların kış gündönümü törenlerine bağlı bulunanları bundan vazgeçirmek amacına yönelik olduğu söylenir. 25 Aralık Hıristiyan kiliselerinin hepsi tarafından Hz. İsa’nın doğum günü törenleri olarak kutlanır.

Katolik (Latin) kilisesi 25 Aralık, Ortodoks kiliseleri ise IV. Yüzyıldan itibaren bu tarihi benimsemişlerdir. Katolik kilisesi bu günü, birincisi gece yarısı; ikincisi güneş doğarken; üçüncüsü ise sabah olmak üzere üç misse (ayin) tertipleyerek kutlar.

Noel, genel kanaate göre Batı’da 354 M. yıllarında kutlanılıyordu. Buna karşılık Hz. İsa’nın doğumunu 6 Ocak'ta kutlayan Doğu Hıristiyanları ise, Ioonnes Khrysostomos ve Gregorios adli azizlerin etkisiyle Noel kutlama tarihlerini batıya ayak uydurarak 25 Aralık günü olarak değiştirmişlerdir.

Yine Hıristiyanlar arasında görülen başka bir anlayışa göre, Bizans İmparatoru Büyük Konstantin putperestlikten Hıristiyanlığa geçtikten sonra (313 M), İstanbul şehrini genişletip, yeniden imar ettirmiş ve ona Konstantiniyye ismini vermişti.

İstanbul’un başkent olusu ve imparatorun Hıristiyanlığın ruhani lideri durumuna geçmesi, konsilleri Hıristiyanlık adına ümide sevk etmiş ve bunlar imparatora bas vurarak halk arasında yaygın yüzlerce İncil’in tek kitaba indirilmesini istemişlerdi.

Bunun üzerine Imparator Konstantin, Hz. İsa’nın ölümünden sonra O'nun havarileri arasına girerek gerçek İncil’i tahrif eden Yahudi Pavlus'un gayretiyle Hz. İsa’nın getirmiş olduğu dini değiştirmiş, yeni yorum ve değişikliklerle halk arasında yayılan İncil’lerin birleştirilmesi yoluna gitmiştir.

Bu amaçla 325 yılında İznik’te toplanan 319 papaz, İncil’lerin birleştirilmesi yoluna gitti. İznik’te ortaya çıkarılan yeni İncil, Eflatun'un ortaya attığı teslis (tritine) inancı, ilk yazılan tahrife uğramış dört büyük İncil’de de yer alır.

İznik toplantısında, içinde Allah (c.c)'in bir olduğu ve Hz. İsa’nın sadece bir peygamber olduğu yazılı bulunan Barnabas İncil’i ile birlikte diğer bütün İncil’lerin yakılmasına, Barnabas İncil’i okuyanların öldürülmesine ve bu İncil’i savunan, teslis inancına karsı çıkan papaz Aryüs'un aforoz edilmesine karar verilmiştir.

Aryus Hıristiyan inancında İncilin asli bozulmamış sekline inanan bir papazdı. Daha sonra ortaya çıkarılan dört büyük İncil’in Hz. İsa’ya Allah tarafından gönderilen İncil’le uzaktan yakından alâkası olmadığını, Allah’ın üç değil, bir olduğunu, esi ve oğlunun bulunmadığını söylüyordu.

Bu görüşleriyle bir ekolün öncüsü oldu. M. 270'te doğan Aryüs 325 yılında İznik konsilindeki görüşlerinden dolayı aforoz edilmiş ve ayni nedenden dolayı 336'da öldürülmüştür. Böylece vahiy kaynağından uzak yeni bir Hıristiyanlık dini ortaya çıkmıştır. Bunu gerçekleştiren Imparator Konstantinos, Aralığın son haftasını Noel haftası ve bu ayin son günün gecesini (31 Aralık) Noel gecesi ilân etti.

Noel Ağacı

Hıristiyanların Noel için kesip süsledikleri çama ilk olarak 1605 yılında Almanya'da ilgi gösterilmeye başlandı. Daha sonra XlX. yüzyıl ortalarında Helene de Mecklembung tarafından Fransa'ya tasındı. Ermeni mitolojisinde yeni yıl tanrısının adi Amanor'dur.

Paganlık çağında avlanan hayvanlar Amanor onuruna çam ağaçlarına asılırmış. Noel gününde çam ağaçlarına çeşitli şeyler asılarak yapılan tören, Hıristiyanlığa bu pagan geleneğinden geçmiştir. Günümüzde ağaç bayramları da ilkel insanların ağaçlara tapınmalarından ileri gelen bir gelenektir. İnsanlar ağacı, uzun ömürlü olması yönündeki hayranlıkları ile kutsamışlardır.

Noel Baba Geleneği

Muğla-Antalya çevresi (Lycly) eyaletinin başpiskoposu olan Saint Nicola'nin çalışmalarını övmek amacına dayanır. Hıristiyan inancına göre genellikle karla örtülü ortamda, güleç, tombul ve yardımsever bir tipi canlandıran Noel Baba inancı, günümüz Hıristiyan kültürü ve bu kültürden etkilenen doğu kültürlerine de girmiştir.

Saint Nicole, insanları himaye eden bir aziz olarak bilinmektedir. Yılbaşı aksamları çocukları sevindiren bir ihtiyardır. Söz konusu Nicola efsanesi ayni zamanda Anadolu’yu Bizans toprağı sayan Batinin, çocuklarına aşıladığı bir ideal olarak bilinmektedir.

İslam ve Noel

Hıristiyan inancına göre Noel, bir bayramın adidir. Nasıl ki İslâm öncesi Iran inancında Nevruz ve Mihrican bayram olarak kutlanmakta idiyse, günümüzde kutlanan Hıdrellezde bu hükümdedir. Bütün bu saydığımız özel günler Türkçe lügatlerde "bayram" kelimesiyle ifadesini bulmaktadır (bk. Nevruz ve Hıdrellez mad.)

İslâmi ıstılahta bayram; dönüp gelen. Allah’ın pek çok ihsan ve keremiyle ve bu ihsana bağlı hayırların doğurduğu sevinç ve mutlulukların yaşandığı günler olarak tanımlanır (Ibn Abidin, Reddül Muhtar, III, 342). Müslümanların sosyal ve siyasî ilişkilerini düzenleyen, Hz. Peygamber ( s.a.s)'in hicretini tarih ve takvim başlangıcı olarak esas alan, İslâmî takvimdir.

Hicri takvim Hz. Ömer zamanında Kameri (ay) yılı esas alınarak düzenlenmiştir. Hicretin gerçekleştiği yıl, hicri takvimin birinci yılı olmuş ve senenin ilk ayı olan Muharrem ayinin ilk günü de yeni yılın başı sayılmıştır (bk. Hicrî takvim mad.).

Müslümanlar için Muharrem ayinin birinci gecesi "Yılbasi" gecesidir. İslâm’da yeni yıl, Muharremin birinci günü baslar. Müslümanlar ayları, ibadet günlerini, bayramları, Ramazan ve Kurbanı, Haccı, yılbaşını, zekatı... vb. hep İslâmî takvime göre tanzim etmek durumundadırlar. Zira Allah, ayların sayısını on iki olarak bildirmiştir (et-Tevbe, 9/36). Müfessirlere göre bu aylardan kasıt, Kamerî aylardır.

Müslümanlar ibadetlerini ihtimal ile düzenlenen Milâdi aylara değil; müşahhas 'ilâhi bir gerçek' olan Kameri aylara göre düzenler. Çünkü bu hesap gerçekten doğru olan hesaptır (et-Tevbe, 9/36). Buradan hareketle Müslümanların İslam dışı diğer bayramları kutlaması, bunlara iştirak etmesi ve Allah’ın bildirdiği gerçekleri yalanlayan veya onlara uymayan düşüncelerin ürünü olan fiillerin kutlama

günlerini Müslümanların da bayram olarak kabul etmesi, küfre destek olmaktan başka bir mana ifade etmez. İslâm dışı tek ve çok ilahlı dinlerin törenlerine iştirak etmenin, dinî merasimlerinden bir şeye uygunluk göstermenin imanı bozan boyuttan arz edeceği haber verilir (el-Fetâva el-Hindiye, IV. s. 342; XIV, s. 407).

Binaenaleyh, Noel gününde, Hıristiyanların diğer bayram günlerinde onlara uymak gayesi ile onların yaptıklarını yapmak, o günlerde bayram niyetiyle çocuklara elbise almak ve pişirdikleri yemekleri yemek caiz değildir. Bu hareketler küfrü gerektirir. Ondan sakınmak gerekir...

Bundan da anlaşılıyor ki, Nevruz ile Mihrican gibi Müslüman olmayan kimselerin kutsal günlerini tazim etmek de caiz değildir (Ibn Abidin, Reddül Muhtar, XVII s. 310; Halil Gönenç, Günümüz Meselelerine Fetvalar, İstanbul 1984, II, s. 21).

İslâmi kaynakların ortak görüsü, Allah’ın bildirmiş olduğu İslâm kanunları dışında tesis edilmiş bütün gün ve bayramları kutlamanın küfür olduğu yolundadır. Bir müslümanın Noel veya milâdî yeni yıl ya da, yılbaşı veya buna benzer bazı özel insan ve kurumların koyduğu günleri kutlaması mümkün değildir.

İnanç yönünden sakıncalı olan bu günlerin diğer günlerinden hiç bir farkı bulunmamaktadır. Bunun yani sıra, gerek özel olarak, gerekse yılbaşı amacıyla piyango bileti almak ve satmak haramdır. Piyango, kumarın bir türü olduğundan bunlardan kazanılan para da haramdır.

Özellikle yılbaşı gecelerinde oynanan tombala ve fırdöndü benzeri oyunlar, neyine olursa olsun, tüm iskambil ve tas oyunları ile kumar makineleri ile oynanan oyunlar İslâm’a göre haramdır (Yusuf Kerimoglu, Emanet ve Ehliyet, II, s. 494; Halil Gönenç, a.g.e., II, 116, 208).

Günümüzde Noel

Cumhuriyet Türkiyesi batılılaşma dönemi inkılâplarıyla birlikte Hıristiyan Bati yaşantısını benimseyerek gerçekleştirdiği köklü değişiklikler arasında takvim meselesini de unutmamış, bu amaçla 26 Aralık 1925 tarihinde İslâmi olan Hicrî takvim yerine Hıristiyan milâdi takvim benimsenme yoluna gidilmiştir.

Yılbaşı günü de Muharrem'den, gerçekte Hz. İsa’nın doğum günü olmayan, ancak öyle kabul gören 1 Ocak tarihine alındı. İnkılâpların amaçladığı Bati değer yargılarının ise bu arada "Noel Baba Kültürü"nün halk arasına zorlamalarla sokularak zamanla meşrulaşması sağlandı.

Bizans imparatoru Konstantin'in Noel'i bayram olarak kabul ettiği M. 325 tarihinden beri Hıristiyan âlemi de bu günü gelenekselleştirerek bayram olarak yaşata gelmiştir. Noel'den bir hafta öncesinden özel hazırlıklar saparlar. Bu günlerde sokaklar, caddeler ve vitrinler çam ağaçlarıyla dolmakta, Noel Baba resimleri her yeri kaplamaktadır.

Noel bayramı münasebetiyle kitap, dergi vs. yayınlanmakta; kiliseler, resmi daireler ve okullar süslenmekte, televizyon ve radyoda kurumlar tatile girmektedir. Halk tebrik ve telgraflarla birbirinin bayramını kutlarlar.

Gerçekte Noel (yılbaşı) kutlamalarının Hz. İsa’nın doğumuyla herhangi bir ilgisi bulunmamaktadır. Noel Baba efsanesi sonradan Saint Nicola adli papazin uydurmasından ibarettir. Hıristiyanların geleneksel bayramı olan Noel, su anda halkı Müslüman ülkeler arasında da rağbet duyulmaya ve özel teşvik görmeye başlamıştır.

İşin korkunç yani da, bu tür tebriklere Müslümanların rağbet etmesi ve İslâm’dan uzaklaşma yoluna girmeleridir. Müslümanlar önce Allaha verdikleri sözü hatırlamalı, Kur'an ve Sünnet doğrultusunda kendisine bahsedilen "Müslüman" ismine yaraşır vakar ve bilincin şuurunda olabilmelidirler.

Çünkü biz "Rabb olarak Allah’tan, din olarak İslâm’dan, peygamber olarak da Muhammed (s.a.s)'den razıyız" (Buhârî, Ilim, 29, I'tisam, 3; Müslim, Iman, 56, Fedail, 134-136; Tirmizi, Ilim, 10).